Een voor allen, allen voor een is tweede boek van Simon Sinek. Wereldberoemd geworden door zijn Tedtalk Start with WHY – miljoenen keren bekeken en een inspiratiebron voor velen om opnieuw na te (laten) denken over hoe en vooral waarom we eigenlijk moeten doen wat we doen. Hij toonde aan dat praten over het wat en het hoe over het algemeen saai is en nogal simpel, maar dat praten over het waarom praten over visie is. En dat is inspirerend en motiverend.

Een voor allen, allen voor een is tweede boek van Simon Sinek. Wereldberoemd geworden door zijn Tedtalk Start with WHY – miljoenen keren bekeken en een inspiratiebron voor velen om opnieuw na te (laten) denken over hoe en vooral waarom we eigenlijk moeten doen wat we doen.

Volgens de mooie hardcover is dit ‘Hét handboek soldaat voor ondernemers in disruptieve tijden’ Nu ben ik zelf nooit soldaat geweest, maar ik heb toch het vermoeden dat een echt handboek soldaat dwingender is dan dit boek.

Toen ik een aantal jaren geleden het boek van Stephen Covey (de zoon van…) ‘The speed of trust’ las, realiseerde ik me dat vertrouwen recht evenredig is met snelheid van handelen. Daar waar verbeterde technologie snelheid verhoogt, zal wantrouwen snelheid verlagen. 

Ik was in Oost-Europa voor een training en toen werd me duidelijk gemaakt dat voor elke transactie er een deel voor ‘Sasja’ is. Die mededeling was blijkbaar grappig want er werd besmuikt om gelachen.

Sebes en Bisseling zijn bijzonder succesvol als literair agenten. Schrijvers die door hen worden begeleid zijn, over het algemeen, verzekerd van het vinden van een uitgever voor hun manuscript. Hun ervaringen delen ze in Alweer een bestseller.

Soms zijn er boeken waarvan je eigenlijk niet zeker weet of je ze wilt lezen. Gewoon omdat de stapels bij de boekhandel zo groot zijn en ze (om een of andere reden) heel hoog staan in de verkooptop 50. Steve Jobs, de biografie is zo’n boek voor mij. 

Toen ik laatst weer eens extra vroeg op Schiphol moest zijn, omdat de nodige controles moesten kunnen worden uitgevoerd voordat de vlucht vertrok, realiseerde ik me dat Stephen M.R. Covey (de zoon van…) behoorlijk gelijk heeft in zijn boek.

Al sinds 1787 verloopt het Amerikaanse stelsel van het kiezen van de president van de Verenigde Staten van Amerika op dezelfde wijze. Elke vier jaar in de eerste week van november spreken de Staten zich, via hun gekozen kiesmannen, uit over de vraag welke van de kandidaten hun president mag worden.

Binnen drie minuten tot de kern van de zaak. Dat ‘overkwam’ mij in een coachgesprek waarin ik de techniek van provocatief coachen heb toegepast. En we vonden het allebei plezierig. Ik had haar voorbereid dat ik deze controversiële techniek zou toepassen en had haar gevraagd of zij daar bezwaar tegen had. Terugkijkend zijn we allebei heel erg tevreden.

De ondertitel van Samen is beter is ‘Het kleine boek vol inspiratie’. Dat is al genoeg voor mij om nieuwsgierig te zijn; Simon Sinek die op compacte wijze inspiratie deelt over samenwerken. En hoe verrast ben ik over de vorm waarin deze inspiratie wordt weergegeven.

Toen ik voor het eerst werd geconfronteerd met ‘generaties’, als begrip voor opvolgende leeftijdsgroepen moest ik er wel even aan wennen. Er worden immers iedere seconde nieuwe mensen geboren en er overlijden ieder moment mensen. Om dan een contingent bij elkaar te nemen en dan te zeggen dat ze een generatie vormen is op z’n minst discutabel.

Nu weet ik het. Ik las zojuist een artikel over een onderzoek dat aantoont dat als je een puzzel van stukken van schuurpapier hebt gemaakt, je daarna stroever bent in onderhandelen en als je puzzelstukken van hard en glad materiaal in handen hebt gehad je je ook harder opstelt in sociale contacten. Onze tastzin is dus belangrijk voor ons gedrag. Wetenschappelijk bewezen!

Geïnteresseerd in nieuwe managementontwikkelingen stuitte ik begin vorig jaar op het Stoos#Netwerk. Een groep mensen die in Stoos (Zwitserland) bij elkaar kwamen om na te denken over meer verantwoorde en betere vormen van leidinggeven. 

Het past gemakkelijk in de zak van je jas (het meet 11 cm x 16,5 cm) of tussen de andere spullen in de koffer en bevat genoeg mooie bloemen om er een klein weekje van te genieten. Ik nam het mee naar Madeira en kon zelfs mijn vrouw overtuigen dat het leuk was om te lezen.

Mata Hari had de moed zichzelf te bevrijden van het moralisme en het bekrompen burgerfatsoen van de vroege twintigste eeuw. Over deze onafhankelijke vrouw, verhaalt Paulo Coelho in ‘De spion’.