In zijn recensie van Volgende week ben ik er weer! laat Roy van den Anker zien hoe ingewikkeld het verzuim- en re-integratiedomein kan zijn voor zieke medewerkers. Hij bespreekt hoe Amber Hackmann dit complexe systeem begrijpelijk maakt en daarmee een waardevolle gids biedt voor iedereen die met ziekte en werk te maken krijgt.

Erleyne Brookman bespreekt in haar recensie Expeditie Werk van Brigitte Ars als een inspirerend pleidooi om werk anders te benaderen. Ze laat zien hoe je loskomt van vaste carrièrepaden en je werk kunt vormgeven als een persoonlijke ontdekkingsreis vol avontuur, groei en nieuwe mogelijkheden.

Met Innerlijk werk(boek) schreef Denise Matthijssen een contemplatief boek. Ik vind de term zelfhulpboek niet passend voor dit werk, omdat doel en opzet anders zijn. Boeken uit het genre kennen een vaste structuur: probleem, streefdoel, stappenplan. Geen van die onderdelen vind ik terug bij Matthijssen. Vandaar: contemplatief.

Erleyne Brookman bespreekt Werkweek voor winnaars van Colin Cleeren, waarin een vernieuwende kijk op productiviteit centraal staat. Ze laat zien hoe denken in weken, ondersteund door data en persoonlijke keuzes, leidt tot meer balans en effectiviteit zonder door te slaan in controle.

Elmas Duduk laat in haar recensie van AI. De nieuwe atoombom van Lode Lauwaert zien dat kunstmatige intelligentie vooral een machtsvraagstuk is. Ze bespreekt hoe het boek het debat verschuift van technologie naar geopolitiek en governance, en waarom dat perspectief essentieel is om AI echt te begrijpen.

In Van IQ naar AI neemt Thomas Moerland de lezer mee op een toegankelijke en tegelijk diepgravende reis door de ontwikkeling van intelligentie, zowel natuurlijke als kunstmatige. Het boek combineert inzichten uit psychologie, neurowetenschap, evolutieleer en informatica en legt uit hoe onze eigen intelligentie functioneert én hoe die zich laat spiegelen in AI-systemen.

In Full Body Thinking laat Wouter de Jong zien hoe je je lichaam inzet als waarschuwingssysteem, zodat je impulsen vroeg herkent. Zijn methode laat lichaam en verstand samenwerken om hardnekkige patronen te doorbreken. In haar recensie verkent Annemarie Smits hoe dit je helpt bewustere keuzes te maken en vrijer te leven.

In haar recensie van Focus Routine laat Hanneke de Wit zien hoe Oscar de Bos het hardnekkige idee ontkracht dat concentratie vooral een kwestie van discipline is. Volgens De Bos ligt het probleem niet bij je focus, maar bij je werkritme. Het boek biedt een praktisch raamwerk om je routine opnieuw te ontwerpen.

In haar recensie van De boekmarketingbijbel van Denise Hulst beschrijft Nicol Tadema hoe het boek auteurs confronteert met de realiteit: zonder marketingmindset blijft een boek onzichtbaar. Het boek biedt een praktische handleiding én een realitycheck voor iedereen die serieus werk wil maken van boekpromotie.

In haar recensie van Leading from the Top: Veranderen en veranderen is drie onderzoekt Cecile de Roos hoe de auteurs leiderschap en verandering duiden via een gezinsmetafoor. Ze waardeert de ambitie en theoretische rijkdom, maar plaatst scherpe kanttekeningen bij de versimpeling en de spanning tussen maakbaarheid en complexiteit.

In zijn recensie van Doen wat ertoe doet laat Maarten de Winter zien hoe Ard van Oosten een praktisch en persoonlijk boek schreef over betekenisvol werk. Door verhalen, reflectievragen en oefeningen verbindt Van Oosten persoonlijke ontwikkeling met organisatievraagstukken. Het resultaat is een toegankelijk boek dat uitnodigt om opnieuw te kijken naar wat er in werk werkelijk toe doet.

In zijn recensie van De gelukscode laat Ward Grootens zien hoe Astrid Groenewegen het denken over geluk kantelt. Geen ‘fix jezelf’-benadering, maar een pleidooi voor het herontwerpen van je context. Geluk blijkt geen individuele prestatie, maar het resultaat van bewuste keuzes in hoe we werken en samenleven.

In haar recensie van Loskomen van BIG TECH – Je eigen cloud met een Synology NAS laat Christel Deckers zien hoe actueel de wens tot technologische onafhankelijkheid is. Ze beschrijft de ambitie van Hans Frederiks om klein te beginnen – bij jezelf – maar plaatst kanttekeningen bij de praktische uitvoerbaarheid.

In haar recensie van Volgende week ben ik er weer laat Irene Keur zien hoe Amber Hackmann een complex en emotioneel beladen onderwerp toegankelijk maakt. Het boek biedt heldere uitleg, praktische handvatten en herkenbare ervaringsverhalen voor iedereen die met langdurige arbeidsongeschiktheid te maken krijgt.

In haar recensie van AI aan het werk laat Carla Verwijs zien hoe organisaties de stap zetten van AI-hype naar duurzame implementatie. Ze bespreekt hoe Timo Boezeman met een praktisch transformatiecanvas richting geeft aan strategie, adoptie en governance, en zo AI verankert in processen én cultuur.

In zijn recensie van Het Veiligheidskompas laat Peter Streefkerk zien waarom dit boek van Elma Groen meer is dan een pleidooi voor sociale veiligheid. Volgens Streefkerk biedt het een systemisch en praktisch kompas dat organisaties helpt om onveilig gedrag niet te bestrijden, maar bij de bron aan te pakken en duurzaam te veranderen.

In zijn recensie van Strong Ground laat Bertrand Weegenaar zien hoe Brené Brown haar leiderschapsdenken verder verdiept. Wat begint als een persoonlijk verhaal over fysieke kracht, groeit uit tot een overtuigend pleidooi voor leiderschap met een sterke ‘core’: geworteld in empathie, accountability en moed tot transformatie.

In haar recensie van Een sprong naar cyberweerbaarheid laat Elmas Duduk zien hoe Leukfeldt, Spithoven et al. het debat over digitale veiligheid fundamenteel herpositioneren. Geen technisch handboek, maar een scherpe onderzoeksagenda die cyberweerbaarheid benadert als gedrags- en governancevraagstuk – en daarmee het gesprek naar een hoger niveau tilt.

In zijn recensie van Toonaangevend projectmanagement in de zorg – Strategischer, Eenvoudiger, Behendiger laat Henny Portman zien hoe John van Rouwendaal zorgorganisaties helpt hun projectaanpak te professionaliseren. Hij bespreekt een praktisch boek vol canvassen, technieken en voorbeelden die strategie, eenvoud en wendbaarheid concreet verbinden.

Rudy Kor las Onvoorwaardelijke besluiten van Marja Wagenaar. Volgens Kor schudt het boek de leider wakker die denkt dat de meeste besluiten aan de top rationeel, goed doordacht en gebaseerd op feiten zijn. De realiteit is dat irrationaliteit vaak een grote rol speelt. En hoe hoger je in de organisatie komt, hoe groter die invloed soms wordt, aldus Wagenaar. Een boek over het nemen van betere besluiten is dan geen overbodige luxe.