Verzakelijking van dienstverlening, hoe stuurt een organisatie dat goed aan? Met een regiebureau, vinden De Rouw en Verhoef. Met als regiedefinitie: ‘Regie wil zeggen dat je weet wat je wilt en dat je gaat zorgen dat daarvoor de benodigde middelen bij elkaar gebracht worden’.

‘Gamechangers – Are you ready to change the world?’ van Peter Fisk lijkt een werkboek dat uit zijn voegen barst van de ideeën en powertalk. Het begint met zeer lovende aanbevelingen van 20 vooraanstaande CEO’s voorin het boek en het eindigt met 100 (!) voorbeeldcases van echte Gamechangers. De auteur verwijst veel naar zijn helden van Apple, Nike, Dove en Virgin en de overtuigingen van goeroes als David Aaker en Simon Sinek. Weinig nieuws onder de zon, zo lijkt het.

De auteurs Leon-Paul de Rouw en Chris Verhoef hebben uit hun ervaringen gepoogd een overall beeld te schetsen van wat het nu betekent om ICT uit te besteden. Hoewel de toepassing van het boek niet perse daartoe beperkt is, zijn de voorbeelden wel vooral uit de wereld van verzakelijking van ICT diensten, zoals de auteurs ook zelf aangeven.

Het lezen van ‘Het Regiebureau’ van Léon-Paul de Rouw en Chris Verhoef, voelt aan als het doorlopen van een intervisietraject. En dat voelt wegen naar Rome en regievoeren is tenslotte iets, waarbij juist eigenlijk best goed. Feedback zonder oordeel of veroordelen. Er zijn tenslotte meer vanuit voortschrijdend inzicht ingespeeld moet kunnen worden (het ‘sturen’) op zich voordoende ontwikkelingen. Het regiebureau als linkin pin tussen vraag en aanbod.

'Dit boekje is een cadeau voor iedereen die van creatief taalgebruik een vak heeft gemaakt. Ronny Boogaart heeft een juweeltje geschreven over de verhullende en soms zelfs ronduit misleidende wijze waarop we taal gebruiken.

In ‘Dinosauriër of Krokodil’ van auteur Dr. Tony de Bree MBA, wordt ingegaan op de huidige impact van ICT-ontwikkelingen op bestaande organisaties en hoe zij daarop kunnen reageren.

Het boek met de titel ‘Het regiebureau, kernprincipes voor sturen op resultaat’ trok mijn aandacht. De laatste tijd heb ik als auditor veel te doen met onderzoeken waarbij regievoeren van belang is. Daarbij gaat het veelal om programma’s die een regievoerende rol hebben bij het sturen van verandertrajecten.

‘Dit boek is een samenvatting van wat je allemaal tegenkomt bij het ontwikkelen, bouwen, vormgeven, verbeteren van effectief sturen op het resultaat van de op afstand geplaatste diensten door verzakelijking.’ Zo staat te lezen in ‘Het regiebureau, kernprincipes voor het sturen op resultaat’ In mijn ogen hebben de auteurs hun doel behaald.

In Meer omzet met je webshop laat Jurjen Jongejan op een aansprekende en laagdrempelige manier zien hoe je de conversie van je webshop structureel verbetert. Vier lezers beoordelen het boek.

Het verwerken van ontrouw van je partner is volgens de Belgische professor Vansteenwegen een zware opgave. Volgens hem verloopt de verwerking van een affaire in zeven fases. In dit boek geeft hij een opsomming van kenmerken van de fases en tips. Samen met Maureen Luyens beschrijft hij in hapklare brokken hoe je een fase kan herkennen en wat er te doen is aan verwerking.

In de complexe en dynamische wereld om ons heen is een nieuw type organisatie ontstaan dat qua schaal en waarde groeit met een niet eerder vertoonde snelheid. De levensduur van traditionele organisaties neemt al jaren sterk af. Dat staat te lezen in ‘Exponentiële organisaties’ van Salim Ismail, Yuri van Geest en Michael Malone.

In ‘Verslaafd aan de liefde’ legt Jan Geurtz haarfijn uit hoe we soms in een patroon schieten om onze eigen volmaaktheid om zeep te helpen in een liefdesrelatie. Wij projecteren onze denkbeelden dat we onvolmaakt zijn op de ander en creëren dan een negatieve spiraal van afwijzing in onze relaties.

De motivatie van de Pieter Mostert om Geen vraag? Geen les! te schrijven wordt direct in het voorwoord toegelicht. Mostert heeft lesgeven altijd onbehoorlijk gevonden. Hij vindt dat een manier van praten tegen anderen zonder dat die daarom hebben gevraagd.

In de complexe en dynamische wereld om ons heen is een nieuw type organisatie ontstaan dat qua schaal en waarde groeit met een niet eerder vertoonde snelheid. De levensduur van traditionele organisaties neemt al jaren sterk af. Dat staat te lezen in ‘Exponentiële organisaties’ van Salim Ismail, Yuri van Geest en Michael Malone.

‘Helpen bij partnerrelatieproblemen’ van Alfons Vansteenwegen is een echt studieboek. Het boek is doorspekt met vaktaal als ‘cognitief herstructureren’ en is letterlijk Voer voor psychologen. Het is geen boek om lekker mee op de bank te gaan zitten. 

Toen Pieter Steinz vorig jaar Made in Europe – De kunst die ons continent bindt publiceerde, had hij waarschijnlijk zelf nog geen idee wat een doorslaand succes dit boek zou worden.

Eens in de zoveel tijd kom je een onderwerp tegen waar je meteen door bent gegrepen. Een waar je absoluut meer van wilt weten en het liefst zo snel mogelijk. En zo veel mogelijk. Dit is voor mij serious gaming. Gegrepen door het onderwerp ben ik gelijk gaan zoeken naar manieren om zo snel mogelijk meer te weten te komen. Al snel kwam ik bij het boek ‘Serious Gaming – leren door te ervaren’. Een paar luttele uren na ontvangst is het boek uit en maak ik de stand op.

Wat is dat eigenlijk, ‘volwassen worden’? Filosofe Neiman besteedt er een boek aan en laat zien dat de veelvuldig gehanteerde opvatting ‘afstand doen van je verwachtingen en dromen’ niet langer voldoet. Zij zet zich af tegen het beeld van de media dat volwassenwording schetst als een ‘onontkoombare aftakeling’. Een fraai boek met enorme diepgang.

Lifehacking klinkt op het eerste gezicht erg spannend. Door de regelmatig terugkerende aanvallen van hackers op internetsites heeft het begrip wellicht een negatieve lading gekregen. Alsof er bij lifehacking ingebroken wordt in je leven, maar dat is het niet.

Je kent dat wel als inkoper bij zowel interne als externe onderhandelingen. Alles goed voorbereid en dan gebeurt er net iets dat je niet van tevoren bedacht hebt. Weg ideale plan, weg goede voorbereiding, weg beoogd resultaat? Je zou het zo denken, maar niet als je het boek ‘Onderhandelen als het heet wordt’ van George van Houtem hebt gelezen.