Veel AI-boeken gaan over prompts, uitleg van modellen of de nieuwste tools. This is not AI van Sanne Cornelissen is geen klassiek AI-boek vol technische uitleg. Cornelissen kiest bewust een andere invalshoek: niet de technologie staat centraal, maar de mens die ermee werkt. Daarmee raakt ze precies de discussie die nu in veel organisaties speelt. Want AI verandert niet alleen processen, maar vooral gedrag, denkpatronen en besluitvorming.
Dagelijkse werkzaamheden
En AI is here to stay, zoals Cornelissen het zegt: ‘We zijn een dief van onze eigen tijd als we AI niet gebruiken.’
Inmiddels is AI verweven geraakt met onze dagelijkse werkzaamheden: mails schrijven, presentaties maken, samenvatten, brainstormen of vergaderingen voorbereiden. Het helpt ons efficiënter te werken. Na de bestseller Me, myself & AI schetst Cornelissen in dit boek ook de andere kant van AI. AI is niet alleen maar hosanna. Het kan je helpen, maar je moet het wel goed gebruiken.
AI is simpelweg beter in verwerken, analyseren, vertalen, uitvoeren en creëren. Maar in de kern blijft het een taalmodel dat geprogrammeerd is om ons te pleasen, zodat we de tool blijven gebruiken. AI praat ons naar de mond en geeft complimenten waardoor we de output sneller accepteren. De echte bedreiging is volgens Cornelissen dan ook niet dat AI te slim wordt, maar dat wij te snel ophouden met denken.
AI kan ons als mensheid bij verkeerd gebruik zelfs dommer maken - en die trends zijn nu al zichtbaar.
Eerst feiten checken
Voor complexere werkzaamheden moet je AI nooit blind vertrouwen. Cornelissen maakt onderscheid tussen drie soorten werkzaamheden, die ze vergelijkt met eten:
- Diepvriespizza: snel en gemakkelijk, eenvoudige werkzaamheden.
- Maaltijdsalade: complexere werkzaamheden waarbij je zelf moet nadenken en eigen inbreng hebt.
- Signature dish: werk met een eigen identiteit en hoge kwaliteit.
Bij alle drie soorten werkzaamheden gebruikt ze het MAM-model: Mens-AI-Mens. Jij bepaalt als mens wat je invoert en welke opdrachten je geeft. Daarna gaat AI aan de slag, maar vervolgens komt opnieuw de belangrijkste stap: de mens.
Bij de diepvriespizza controleer je vooral de feiten. Bij de maaltijdsalade ga je mixen en matchen. Bij de signature dish herschrijf en verfijn je de output intensief. In alle gevallen blijft het essentieel dat jij als gebruiker eigenaar wordt van het eindresultaat. Het moeten jouw teksten en producten blijven.
Cornelissen waarschuwt nadrukkelijk voor het risico dat medewerkers wel sneller gaan produceren, maar minder kritisch gaan nadenken.
Slordig typen mag, lui denken niet
Volgens Cornelissen bestaat de ideale prompt uit een taak, context, voorbeelden, de rol van AI, het gewenste format en de gewenste toon. Opvallend is dat de kwaliteit van de input volgens haar minder belangrijk is dan vaak gedacht; AI kan veel corrigeren of interpreteren.
Zoals Cornelissen schrijft: ‘Slordig typen mag, lui denken niet.’
Een interessante tip die ik zelf nog niet kende: wie te lang doorgaat in dezelfde chat, merkt dat AI ‘slapper’ wordt. Het geheugen raakt vol, waardoor de kwaliteit van de antwoorden afneemt. Volgens Cornelissen is het daarom slim om regelmatig een nieuwe chat te starten met een korte samenvatting van wat eraan voorafging.
AI-Q
Wie AI op de juiste manier inzet, kan er daadwerkelijk slimmer van worden. Daar introduceert Cornelissen het begrip AI-Q voor: het vermogen om AI zo in te zetten dat het je eigen denken versterkt in plaats van vervangt.
Het gaat dus niet alleen om weten hoe je AI gebruikt, maar vooral om controleren, interpreteren en eigenaar blijven van de output. AI moet ondersteuning bieden, geen vervanging worden van ons eigen denkproces.
In een tijd waarin vrijwel iedereen toegang heeft tot dezelfde tools, verschuift onderscheidend vermogen van technologie naar menselijk beoordelingsvermogen. Niet de prompt bepaalt uiteindelijk de kwaliteit, maar degene die context, nuance en interpretatie toevoegt.
Cornelissen laat overtuigend zien dat AI-geletterdheid daarom veel verder gaat dan weten welke knop je moet indrukken. Het draait om kritisch denken, creativiteit, contextbewustzijn en het vermogen om output te beoordelen.
Sterk is bovendien dat Cornelissen AI niet neerzet als bedreiging van menselijke intelligentie, maar juist als versterker ervan. Haar vergelijking van AI als ‘souschef’ werkt goed: laat AI vooral structureren, analyseren en voorbereiden, maar houd als mens zelf de regie over visie, strategie en betekenis.
Cornelissen schrijft toegankelijk, energiek en zonder technologisch jargon. Daardoor is This is not AI breed toegankelijk en helpt het lezers om AI bewuster én slimmer toe te passen
Over Jan Hoogstra
Jan Hoogstra heeft meer dan 25 jaar ervaring als IT-adviseur en IT-auditor bij grote accountants- en adviesbureaus. Tijdens zijn loopbaan heeft hij veel opdrachten gedaan op het gebied van informatiebeveiliging en optimalisering van de inzet van IT. Jan is directeur bij CognoSense, dat gespecialiseerd is in de menselijke kant van IT.