60 is het nieuwe 40 - Gids voor toekomstgerichte werkgevers

Bij een afwijzing wordt het nooit expliciet gezegd, maar leeftijdsdiscriminatie is bij sollicitaties vaak een reden om een kandidaat af te wijzen. Boven de 50, vaak zelfs al boven de 45. Enorm zonde, zowel voor deze mensen als voor werkgevers, die gemotiveerde en talentvolle medewerkers laten lopen. In 60 is het nieuwe 40 laat organisatieadviseur Tineke van Kooten zien wat werkgevers missen en hoe zij beter gebruik kunnen maken van een groot arbeidspotentieel.

Te oud, te duur, te eigenwijs?

Vaak spreek ik in mijn coachpraktijk teleurgestelde ‘plussers’ die maar niet aan het werk komen. Ze kunnen en willen zo aan de slag en hebben veel te bieden. Maar helaas: te oud, te duur, te eigenwijs? Te vastgeroest? Te kwetsbaar? Onzin, stelt Van Kooten. Ze deed uitgebreid onderzoek naar leeftijdsdiscriminatie en schreef een inzichtelijk en praktisch boek voor iedereen die zich met personeelsbeleid bezighoudt.

Een gids voor toekomstgerichte werkgevers, over de inzet én ontwikkeling van ervaren talent, want ook plussers houden niet van stilstaan. Zoals Van Kooten stelt: een medewerker van vijftig is mid-career. Met zo’n 25 jaar werk achter de rug heeft zij nog bijna twintig jaar te gaan!

Het zal mijn tijd wel duren…

Hoera, we worden ouder: het eerste hoofdstuk gaat over de demografie en de plussen van plussers. Met meteen twee stevige binnenkomers. De eerste: er zijn op dit moment meer vijftigplussers dan dertigminners actief op de arbeidsmarkt. De tweede: gemiddeld is iemand van zeventig anno 2026 net zo gezond als iemand van 53 in het jaar 2000.

Zo hard gaat het dus met het aantal fitte plussers. Zij brengen met hun ervaring een schat aan kennis, inzicht en overzicht mee. Bij veranderingen wordt vaak gedacht dat zij hun hakken in het zand zetten uit pure weerstand. ‘Weer een reorganisatie, het zal mijn tijd wel duren.’ Terwijl zulke signalen juist kunnen dienen als les uit het verleden en als tegenwicht tegen minder doordachte plannen.

Een leven lang leren

Kunnen en willen plussers niet meer leren? Ook onzin! Het heet niet voor niets ‘een leven lang leren’. Van Kooten bestrijdt, goed onderbouwd, vier misverstanden: 1) volleerd is niet uitgeleerd, 2) je bent nooit te oud om te leren, 3) plussers vormen niet één categorie die je met één aanbod kunt bedienen (en al helemaal niet met de cursus Pensioen in Zicht) en 4) leren is meer dan een cursus volgen.

Van Kooten houdt ook een warm pleidooi voor het inzetten van plussers als mentor. Jonge medewerkers leren van hun ervaring, wat goed is voor hun motivatie en helpt verloop tegen te gaan. Daarbij is zij ook eerlijk: het kan demotiverend zijn voor mentoren als hun inzet niet wordt beloond omdat een mentoraat niet met KPI’s gemeten kan worden, of als junioren door de krapte op de arbeidsmarkt arbeidsvoorwaarden krijgen die zij zelf nooit hebben gehad.

Stay or go?

Wat hebben plussers nodig om tot hun laatste werkdag gemotiveerd aan de slag te blijven en niet zuchtend bij het koffieapparaat te melden hoe lang ze nog moeten? En wat als iemand helemaal niet wil stoppen na de pensioengerechtigde leeftijd? Ook hierover geeft Van Kooten praktische tips aan werkgevers om kansen te benutten. Helaas maakt de wet het doorwerken niet al te makkelijk; daar is nog wel een lobby nodig.

60 is het nieuwe 40 is een prettig geschreven boek. Met dank voor het structurele gebruik van ‘zij’ in plaats van ‘hij’. Van Kooten biedt werkgevers inzichten en deelt na ieder hoofdstuk positieve ervaringen en inspiratie uit de praktijk. Daarnaast geeft zij onderzoekende vragen voor iedere organisatie en verdere lees-, kijk- en luistertips. Met recht een complete en inspirerende gids voor alle toekomstgerichte werkgevers!