Xi Jinping, riep zijn land op om een volgende fase in te gaan, vertelt Pascal Coppens in ons interview over zijn nieuwe boek China's next miracle. ‘Xi wil de komende vijf tot tien jaar de Chinezen aan het dénken, in plaats van aan het werk zetten.’ Een opmerkelijke beweging in een wereld die vooral lijkt te draaien om versnelling, in een land dat hier in het Westen nog vooral wordt gezien als de fabriek van de wereld.
Vertraging voelt deze dagen al snel als achterop raken, bedenk ik me terwijl ik een rondje wandel over de eeuwenoude kronkeldijken bij mijn woonplaats. Dijken die hier al sinds de late middeleeuwen liggen, ooit aangelegd door monniken. Ze volgden het landschap. Waar de grond het stevigst was, bouwden ze dijken. Ze verbonden terp met terp. Al wandelend verdampt de achtergrondruis.
We moeten wat met AI, ons voorbereiden op een multipolaire wereld, versneld energie-onafhankelijk worden, plannen maken, je kind van school en je KPI’s halen — en ping… je telefoon vraagt ook je aandacht.
Om ons heen lijkt alles sneller te gaan, volatieler te worden en efficiënter te moeten. Zekerheden lijken en blijken precair. Veilige heuvels — of terpen — lijken verder en verder uit elkaar te liggen en zijn steeds moeilijker met elkaar te verbinden.
We zoeken houvast in modellen, in methodes, in plannen die de complexiteit hanteerbaar moeten maken. Maar steeds vaker blijkt de werkelijkheid weerbarstiger. Wat werkt in theorie, blijkt in de praktijk afhankelijk van context, van mensen, van timing. Vakmanschap zit dan niet alleen in wat je weet of kunt, maar in hoe je kijkt, hoe je afweegt en hoe je handelt in situaties die zich niet laten voorspellen.
Dat is de paradox van deze tijd: de urgentie neemt toe, maar daarmee ook de noodzaak om te vertragen. Niet om minder te doen, maar om beter te kijken. Niet om stil te staan, maar om bewuster te bewegen. Visie is dan geen vast omlijnd plan, maar een manier van kijken die ruimte laat voor wat zich aandient. Te zien waar de grond stevig genoeg isn voor een dijkje. Zoals die monniken ooit deden. Stap voor stap, van terp naar terp, op zoek naar grond die stevig genoeg is.
Meer lezen? Bekijk het aprilnummer van Managementboek Magazine. Met onder andere Karin de Galan, Jaap Boonstra, Marjo Dubbeldam en reacties van de genomineerden voor het Managementboek van het Jaar 2026.
Over Justin van Lopik
Justin van Lopik is werkzaam bij Managementboek en hoofdredacteur van Managementboek Magazine, platform voor business professionals.